راهنمای کامل TCP/IP (بخش دوم)

14 آبان 1400

در قسمت قبل نگاهی کلی به کارکرد پروتکل TCP/IP داشتیم, در این قسمت به لایه های OSI که تقریبا تمامی ترافیک اینترنت یا هر شبکه ای را شامل میشوند میپردازیم.

مثالی از پروتکل های مورد استفاده در هر لایه
مثالی از پروتکل های مورد استفاده در هر لایه

لایه های OSI

مهمترین چیزی که باید در مورد لایه های TCP/IP بدانید این است که با مدل Open Systems Interconnection متفاوت هستند. OSI دارای هفت لایه است در حالی که TCP/IP دارای چهار لایه است.

  • لایه ۱: لایه فیزیکی
  • لایه ۲: لایه پیوند داده
  • لایه ۳: لایه شبکه
  • لایه ۴: لایه انتقال
  • لایه ۵: لایه جلسه
  • لایه ۶: لایه نمایش
  • لایه ۷: لایه کاربرد

همانطور که قبلا ذکر شد، چهار لایه TCP/IP عبارتند از:

  • لایه دسترسی به شبکه
  • لایه اینترنت
  • لایه انتقال
  • لایه برنامه

لایه ۱: لایه فیزیکی

این لایه نامی است که به ابزار فیزیکی انتقال داده ها داده شده است. این لایه شامل تمام اجزای فیزیکی در یک شبکه محلی (LAN) است. هر سخت افزار مجود در شبکه تحت این لایه قرار می گیرد. این می تواند یک کابل اترنت یا یک فرستنده رادیویی بی سیم یا… باشد.

لایه ۲: لایه پیوند داده

این لایه مسئول سازماندهی بیت ها در فریم ها و ارسال آنها در سراسر لایه فیزیکی است. لایه پیوند داده شامل دو لایه فرعی است که به آنها کنترل پیوند منطقی (LLC) و کنترل دسترسی رسانه (MAC) گفته می شود.در این لایه فرستنده باید یک آدرس MAC فیزیکی پیدا کند تا بتواند به مقصد نهایی داده انتقال دهد.

لایه ۳: لایه شبکه

این لایه وظیفه دارد بهترین مسیر را برای داده ها برای رسیدن به مقصد پیدا کند. پروتکل هایی مانند پروتکل اطلاعات مسیریابی (RIP)، پروتکل دروازه مرزی (BGP) و کوتاه ترین مسیر اول (OPSF) در این مرحله رایج هستند.این لایه وظایفی از قبیل آدرس دهی، مسیریابی و پروتکل‌های منطقی را عهده‌دار است.

لایه ۴: لایه انتقال

این لایه نحوه ارسال داده ها را تعیین می کند و توانایی تشخیص خطا و اعتبارسنجی داده های ارسالی را دارد. اگر مشکلی شناسایی شود در این مرحله آنها اصلاح میشوند.این لایه وظیفه کنترل خطا و همچنین تصحیح خطا در هنگام ارسال اطلاعات بر روی شبکه را نیز بر عهده دارد. به صورت خلاصه وظیفه لایه انتقال این است که از رسیدن درست اطلاعات از مبدأ به مقصد اطمینان حاصل کند

لایه ۵: لایه جلسه

این لایه (یا لایه سوکت) وظیفه ایجاد، مدیریت و نگهداری و در نهایت خاتمه یک Session را با کامپیوتر مقصد بر عهده دارد. پروتکل هایی مانند پروتکل دسترسی سبک‌وزن راهنما (LDAP)، NFS، SQL، X Windows و Remote Procedure Call (RPC) در این مرحله رایج هستند.

لایه ۶: لایه نمایش

این لایه به عنوان یک مترجم عمل می کند و داده ها را به یک فرمت شناخته شده مانند متن، jpeg یا gif تبدیل می کند. علاوه بر این سه پروتکل، احتمالاً با لایه سوکت های امن (SSL)، زبان نشانه گذاری وبHyperText (HTML)، پروتکل انتقال فایل (FTP) و JAVA نیز مواجه خواهید شد.

لایه ۷: لایه کاربرد

این لایه لایه نهایی در مدل OSI است و در واقع رابط کاربری است که برای ارسال یا دریافت داده ها استفاده می شود. یکی از نمونه های این لایه کلیک کردن روی یک صفحه وب برای راه اندازی پروتکل HTTP است. سایر پروتکل های رایج در این لایه عبارتند از Secure Shell (SSH)، پروتکل انتقال فایل (FTP)، پروتکل انتقال فایل (TFTP) و پروتکل پیکربندی پویای میزبان (DHCP).

ترتیب لایه های OSI
ترتیب لایه های OSI

 

در قسمت بعدی این مطلب نگاهی به تفاوت پروتکل های TCP و UDP میکنیم

اشتراک گذاری
Share on whatsapp
Share on telegram
Share on email
Share on linkedin
Share on twitter
مطالب پیشنهادی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

اشتراک گذاری
Share on whatsapp
Share on telegram
Share on email
Share on linkedin
Share on twitter
مطالب پیشنهادی
Skip to content